RSS  

             در قير شب                                              

 رنگین کمان پاداش کسانی است که

تا آخرین لحظه زیر باران می مانند

آبی تر از آنم که بی رنگ بمیرم

از شیشه نیستم که با سنگ بمیرم

حیف شبها که نشستم

                                      با خیالت زیر مهتاب

حیف وقتی که تلف شد

واسه دیدن تو تو خواب        

حیف فرصتهای نقدم

                                      حیف عمرم و دقیقه ام

حیف هر چی به تو گفتم

                                      راس راسی حیف سلیقم

حیف جمعه های دلگیر

                                      حیف شنبه های رنگی

حیف اون روز که نوشتم

                                      چشمای به این قشنگی

حیف که چشمایی که گفتم

                                      به تو با لبای خندون

حیف آرزوی دیدار

                                      با تو بودن زیر بارون

8/3/86

نشد یه قصری بسازم

                                      پنجرهاش آبی باشه

من باشم و اون باشه و

                                      یه شب مهتابی باشه

نشد یه جا بمونه و

                                      آخر بشه مال خودم

حتی یه بار یادش نموند

                                      ماه و روز تولدم

خلاصه که آخر نشد

                                      ما گل سرخ و بو کنیم

اون گفت برو که بتونیم

                                      خوب حفظ آبرو کنیم

نشد یه بارم برسم

                                      به آرزوهای محال

یه خاطره مونده برام

                                      با یه سبد میوه کال

نشد یه کاری بکنه که

                                      بدونم دوسم داره

آتیش گرفتم و یه بار

                                      نگام نکرد بگه آره

نشد برم ، نشد نره

                                      نشد بخواد ، نشد بیاد

نشد ولی شاید بشه

                                      اون دنیا یه روز بیاد...

ببینمش یه روز یه بار

                                      با دل خوش یه روزگار

ديروز تنها ، پريروز تنها و.....تنها

هيچوقت نخواستم بگم كه همه بدبختيهاي

دنيا سر من خراب شده چون اِنقدر آدم

بدبخت تر از من هست كه حتي فكر كردن

به اونا ناراحتم ميكنه ولي .... غريبي ، بي كسي

هم اندازه داره. نميدونم چرا وقتي كه تنهايي

مياد هيچكي نمياد به دادت ، نميدونم چرا

وقتي كه دلتنگي حتي زمين و آسمون هم

ساز مخالف مي زنن. نمي دونم چرا وقتي

يه جايي تو زندگيم گير ميكنم به جاي اينكه

يكي بياد گره اي از مشكلم باز كنه بدتر

يه گرهُ ديگه هم روي گرهُ قبلي مي زنه

اي دنيا هم همه رو به بازي گرفته...

خلاصه من كه دارم ميرم شما ميمونيد و ...

اهل غربتم

روزگارم بد نيست

تكه ناني دارم خرده هوشي سرسوزن شوقي

مادري دارم بهتر از برگ درخت

دوستاني بهتر از آب روان

وخدايي كه در اين نزديك است

لاي اين شب بوها پاي آن كاج بلند

من وضو با تپش پنجره ها مي گيرم

در نمازم جريان داردماه جريان دارد طيف

من نمازم را وقتي مي خوانم

كه اذانش را باد گفته باشد سر گلدسته سرو

باغي داشتيم در نزديكي غربت

باغ ما در طرف سايه دانايي بود

باغ ما جاي گره خوردن احساس و گياه

باغ ما شايد قوسي از دايره سبز سعادت بود

من به مهماني دنيا رفتم

من به شت اندوه ، من به باغ عرفان

من به ايوان چراغاني دانش رفتم

رفتم از پله مذهب بالا

تا ته كوچه شك

تا هواي خنك استعنا

تا شب خيس محبت رفتم

من به ديدار كسي رفتم در آن سر عشق

 رفتم تا سكوت خواهش

ابری نیست ، بادی نیست

می نشینم لب حوض

گردش ماهی ها روشنی من گل آب

پاكي خوشه زيست

 مادرم ریحان می چیند

 نان و ریحان و پنیر آسمانی بی ابر اطلسی هایی تر

 
رستگاری نزدیک لای گلهای حیاط

نور در کاسه مس چه نوازش ها می ریزد

 
نردبان از سر دیوار بلند صبح را روی زمین می آرد

 پشت لبخندی پنهان هر چیز

روزنی دارد دیوار زمان که از آن چهره من پیداست

چیزهایی هست که نمی دانم

 
 می دانم سبزه ای را بکنم خواهم مرد

می روم بالا تا اوج من پر از بال و پرم

 
 راه می بینم در ظلمت من پر از فانوسم

 من پر از نورم و شن

و پر از دار و درخت

 پرم از راه از پل از رود از موج

 پرم از سایه برگی در آب

 چه درونم تنهاست...

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود اهل زمين نبود نمازش

شكسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد شيشه بود تنها از اين

نظر كه سراپا شكسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود

چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود بر سنگ قبر من

بنويسيد اين درخت عمري براي تيشه‌‌^ء تبردسته بود    

بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر پشت دري كه باز

 نمي شد نشسته بود...

چه کسي چه گلي دوست داره؟

نجار گل ميخک ، دندانساز گل مينا ، سارق گل شب بو ،

 چشم پزشک گل مژه ، منجم گل کوکب ، قصاب گل گاو زبان ،

روزنامه فروش گل کاغذي ، پارچه فروش گل اطلسي ،

مسئول باغ وحش گل ميمون و من .... گلي رو که بوي تو رو بده .

قصه دوستی مثل ایستادن روي سیمان خیسهY

 هر چی بیشتر روش بمونی رفتنت سخت تر میشه و اگه رفتی

جای پاهات واسه همیشه روش می مونه.

 قصه عشق و رفتن و جدايي هم یه چیزی مثل همینه اگه عشقت

رفت زخمش واسه هميشه مثل نقش يه قلب شكسته روي سينه ات مي مونه .

ö ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي كرد بهت چي گفت ؟

جايي كه ميري آدمك هايي داره كه دلت رو مي شكنن ،

نكنه غصه بخوري من همه جا همراهتم ، تو تنها نيستي .

توي كوله بارت عشق مي ذارم كه از اين جاده بگذري ،

 قلب مي ذارم كه همراه با قدم هات      

به تپش بي اُفته ، اشك ميدم كه وقت دلتنگي همراهيت كنه

 و مرگ كه بدوني دوباره يه روزي بر مي گردي پيشم . ö

ò بارون ò

* مي توني زير بارون راحت گريه كني بدون اينكه كسي اشكهات  رو ببينه *

* وقتي بارون بزنه تو رو كنارم مي بينم حس مي كنم پيش مني هنوزم عاشق ترينم *

* بزن باران بشوي آلودگي را ز دامان بلند روزگاران *

* وقتي كه بارون ميزنه رنگن كمان روشني رو دنبال خودش مياره *

* بزن باران كه به چشم ياران جهان تاريك و دريا واژگون است *

#  بزن باران به نام هرچه خوبي ست  #

(4)